rekata na zaboravot

tecese edna reka.

ne se sekavav poveke kolku bese bleskavo cista i sjajna.

sveza i studena.

sekoj den ti zboruvav kolku sakam da se ogleduvam kako samozaljuben narcis vo nea.

cekorev kon toj kristalno sin odblesok sekogas koga kje go zdogledav svojot lik.

najubava si mi velese tivko rekata.

sakam da ti podaram vence od kamencinja.

togas toa mi se vide smesno.

sega rekata poovekje ne tecese vo mojot pravec.

sega povekje ne bev za nea se.

bev samo prazen zbor.

a taa prodolzi da sozdava najubavi sini boi.

najubavi kamencinja za nekoja druga.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s